ویژگی های محیط آموزشی مناسب

در پست های قبل راجع به سنجه های یک کلاس زبان کارامد که شامل مدرس باکیفیت، تاثیر فاکتور زمان روی یادگیری، منابع آموزشی مناسب، مراحل آموزش و چگونگی ارزیابی آنها و در آخر سهم زبان آموز در کل دوره آموزشی هستن صحبت کردیم. حالا میرسیم به آخرین سنجه یعنی محیط آموزشی مناسب.

محیط آموزشی هر جایی میتونه باشه. میتونه یک کلاس در یک آموزشگاه زبان با کلی میز و صندلی باشه یا میز اتاق کارتون. چیزی که این محیط رو از بقیه جاها خاصتر میکنه، یادگیریه. محیط آموزشی یعنی جایی که زبان آموز شروع به یادگیری میکنه. این تعریف ها نشون میده که یادگیری زبان محدود به یک مکان نیست و نمیشه یک محیط آموزشی رو انتخاب بکنیم و بگیم که آموزش و یادگیری فقط و فقط باید در اون مکان اتفاق بیوفته. این تنوع محیط یادگیری باعث میشه presentation  جذابتر بشه. هدف کلی مدرس باید ایجاد یک محیط آموزشی مناسب برای زبان آموز باشه. اما حالا این سوال پیش میاد که محیط آموزشی مناسب چه جور جاییه؟ خب ما در این مطلب میخوایم شش تا از ویژگی های  محیط آموزشی مناسب رو با شما در میون بذاریم.

محیط آموزشی مناسب جاییه که …

1. ۱/ زبان آموز بیشتر از مدرس سوال بپرسه.

کنجکاو بودن زبان آموز باعث بهترشدن روند یادگیری میشه. اگر زبان آموز بدون هیچ کنجکاوی در محیط آموزشی قرار بگیره پروسه یادگیری طولانی و کسل کننده میشه. خیلی از مدرسین، زبان آموزان رو مجبور می کنن که ازشون سوال بپرسن که البته فایده چندانی نداره، چون عمدتا سوال ها کلیشه ای و درک درستی از یادگیری زبان آموز به مدرس ارائه نمیده. پرسیدن سوال باعث ایجاد چالش میشه و یادگیری رو در یک مسیر جدید و بهتر قرار میده. درست مثل اینکه یه ناخدای باتجربه سکان کشتی رو بدست بگیره. و فراموش نکنید که سوالها از جوابها مهمترن.

2. ۲/ از تکنیک های متفاوت آموزشی استفاده بشه.

امروز روز تکنیک های جدید و کاربردی برای آموزش زبان وجود داره که به بهبود روند یادگیری کمک میکنن. مدرس باید با این تکنیک ها آشنا یاشه و بسته به موقعیت و سطح زبان آموز از اونها استفاده کنه. این تکنیک ها دانش زبان آموز رو به چالش میکشه و باعث شکوفایی خلاقیت میشه. استفاده از تکنیک های متفاوت محیط آموزشی رو کارآمدتر و جذابتر میکنه.

3. ۳/ زبان آموز بدرستی و مدام feedback بگیره.

همونطور که در بلاگ های قبلی گفتیم، فیدبک دادن یکی از اصلی ترین وظایف مدرس است. گفتیم که یک فیدبک خوب باید مشخص و دقیق، بجا، قابل تعقیب و محترمانه باشه. فیدبک دادن روی بخش production رخ میده و مدرس باید روی ماژول های یادگیری زبان دقت زیادی بکنه. فیدبک مداوم باعث میشه زبان آموز به مرحله ی self-correction برسه.

4. ۴/ یادگیری به یک عادت همیشگی بدل بشه.

یادگرفتن جزء جدانشدنی زندگی امروزه و باید به یک عادت همیشگی تبدیل بشه. زبان خیلی گستردست، پس اگه مدام در حال یادگیری نباشیم پیشرفت نمیکنیم. مدرس با استفاده از ابزارهای آموزشی میتونه زبان آموز رو ترغیب کنه که با شوق، یادگیری رو دنبال کنه.

5. ۵/ برای بخش practice زمان کافی باشه.

تمرین باعث میشه زبان آموز مواردی که یادگرفته رو مرور کنه و با ساختارها و مثال های مختلف آشنا بشه و درک درستی از اونها داشته باشه  تا  production  بدرستی اتفاق بیوفته. مدرس باید زمان کافی و مشخصی رو برای تمرین در نظر بگیره و موقعی که زبان آموز در حال تمرینه روی ماژول های زبان فیدبک بده.

6. ۶/ مدرس بتونه بخش production رو ذخیره بکنه.

همونطور که در پست های قبل گفتیم گاهی در مسیر آموزش، زبان آموز انگیزش رو از دست میده و فکر میکنه که روند پیشرفتش کند شده. مدرس با ذخیره بخش production  میتونه اطلاعات دقیقی راجع به روند پیشرفت زبان آموز ارائه بده. ذخیره سازی این امکان رو به مدرس میده که روی ماژول های یادگیری زبان که شامل ساختار جمله، دستور زبان، دستگاه واژگان، تاکید لفظی، تلفظ و لحن هستن، فیدبک بده

خب با این تفاسیر فکر میکنم بتونیم به یک نتیجه برسیم و اون هم اینه که در عصر تکنولوژی اگه زبان آموز بخواد در کوتاه ترین مدت و با بهترین کیفیت پروسه زبان رو به نتیجه برسونه، محیط آموزشی باید این امکان رو فراهم کنه تا مدرس، فیدبک های تکراری روی ماژول های یادگیری زبان بده تا زبان آموز در مسیر رشدش به مرحله self-correction  برسه. این مرحله خیلی مرحله ی مهمیه  چون آغاز یک پیشرفت صعودی در learning  و بخصوص speaking  هست. خب برای تحقق این هدف چه محیطی بهتر از محیط کلاس های آنلاین که عموما در دسترس هستن، محدودیتی از نظر زمان و مکان ندارن و از همه مهمتر امکان ذخیره سازی بخش production    خیلی راحته.

https://www.theloungelc.com/wp-admin/post.php?post=5426&action=edit