چطور یک زبان آموز مستقل باشیم؟

عمدتا یکی از مسائلی که امروزه نه تنها در حوزه یادگیری زبان بلکه در فیلد کلی آموزش باهاش مواجه هستیم
این هست که اکثریت زبان آموز ها به دنبال این هستن که چه چیزی یا بهتره بگیم چه مطلبی رو یاد بگیرن. در
حالیکه، اگر میخوان یادگیری مادام العمر داشته باشن و مطالب براشون ماندگار بشه بایستی یادبگیرن چطور یاد
.بگیرن
باشیم، مشکلی رو حل نمیکنه اما اگه دغدغه ی What to learn به عبارت دیگه، اینکه به دنبال
رو داشته باشیم، مطمئنا در مسیر درستی حرکت میکنیم. برای مثال، خیلی از زبان آموز هاHow to learn
همیشه به دنبال منابع آموزشی جدید هستن و تصورشون اینه که اگر فلان کتاب رو برای فلان آزمون بخونم
حتما میتونم نتیجه ای رو که میخوام بدست بیارم. این در حالیست که اکثر آزمون های زبان بخصوص اون
هستن و اصلا منابع Proficiency tests دسته از امتحاناتی که دانش زبان عمومی رو می سنجن از نوع
.مشخصی برای استخراج سوالات ندارن
رو در نظر بگیرین که منابع مشخصی مثل منابع FCE (First Certificate in English) برای مثال، آزمون
آمادگی آزمون آیلتس نداره. خیلی از متقاضیان این آزمون تصور میکنن برای تقویت دایره واژگان شون بایستی
به سراغ کتاب هایی نظیر ۵۰۴ یا ۱۱۰۰ واژه برن و اگه بتونن واژگان این کتاب ها رو با کمک فلش کارت حفظ
کنن، قطعا میتونن از بابت دایره لغاتشون خیالشون راحت باشه و در دو مهارت گفتار و نوشتار نمره خوبی رو
.کسب کنن
به بیان دیگر، زبان آموز به دنبال روشمندی یادگیری لغات نیست و قطعا نمیدونه که یادگیری واژگان بصورت ایزوله
کمک چندانی به اون نخواهد کرد. زبان آموزانی که با چگونگی یادگیری سر و کار دارن به مراتب نتیجه بهتری
باید در Context از زمان و تلاششون میگیرن. اونها به این مسئله واقف هستن که لغات فقط و فقط در
.مربوط به اون واژه رو یاد بگیرن word family معنا بشن و زمانیکه با یک واژه روبرو میشن بایستی context